Μία νέα ανακάλυψη σχετικά με τις επιδράσεις της γήρανσης στα κύτταρά μας, μπορεί να προσφέρει σημαντικά οφέλη στη θεραπεία ή ακόμα και την πρόληψη του διαβήτη, της λιπώδους διήθησης του ήπατος αλλά και πολλών άλλων μεταβολικών παθήσεων. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα μίας νέας έρευνας, οι παραπάνω παθήσεις είναι εν μέρει αποτέλεσμα παραμόρφωσης του σχήματος του πυρήνα, του τμήματος δηλαδή των κυττάρων που περιέχει το DNA. Το παραπάνω φαινόμενο φαίνεται ότι παρεμβαίνει στη φυσιολογική λειτουργία των γονιδίων.

Η έρευνα έγινε από το University of Virginia School of Medicine και δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό Aging Cell.

Οι ερευνητές προσπάθησαν να βρουν κάποιο τρόπο να επιδιορθώσουν την πυρηνική μεμβράνη και για το σκοπό αυτό χρησιμοποίησαν ιούς. Οι τελευταίοι, σε ορισμένες περιπτώσεις, είχαν τη δυνατότητα να διορθώνουν τις βλάβες της πυρηνικής μεμβράνης, με αποτέλεσμα να επανέρχεται η φυσιολογική λειτουργία του κυττάρου και να αναστρέφονται οι βλάβες που είχαν προκληθεί από τη γήρανση.

Η πυρηνική μεμβράνη

Η νέα ανακάλυψη από το εργαστήριο της Irina M. Bocks, δείχνει ότι η θέση του DNA μέσα στον πυρήνα του κυττάρου έχει ιδιαίτερη σημασία. Τα απενεργοποιημένα γονίδια είναι αυτά που βρίσκονται σε επαφή με την πυρηνική μεμβράνη η οποία περιβάλλει τον πυρήνα. Ωστόσο με την ηλικία, το σχήμα της πυρηνικής μεμβράνης διαταράσσεται με αποτέλεσμα τα γονίδια να μην μπορούν να απενεργοποιηθούν επαρκώς.

«Κάθε κύτταρο περιέχει το ίδιο DNA, ωστόσο το κάθε κύτταρο είναι διαφορετικό», εξηγεί η Bochkis. «Αυτό που συμβαίνει είναι ότι κάποια γονίδια που είναι ενεργά στο ήπαρ, είναι απενεργοποιημένα στον εγκέφαλο και το αντίστροφο. Εάν τα γονίδια δεν απενεργοποιηθούν, αρχίζουν να εμφανίζονται προβλήματα».

Εξετάζοντας ένα μοντέλο λιπώδους διήθησης του ήπατος, η Bochkis διαπίστωσε ότι το λίπος συσσωρεύεται στο ήπαρ λόγω των αλλαγών στο σχήμα της πυρηνικής μεμβράνης. «Όταν η πυρηνική μεμβράνη δεν λειτουργεί φυσιολογικά, μπορεί να απελευθερώσει το DNA που είναι απενεργοποιημένο επειδή έχει προσκολληθεί σε αυτή», είπε. Το αποτέλεσμα είναι το ηπατικό κύτταρο να μετατρέπεται σε λιπώδες κύτταρο.

Η συσσώρευση λίπους στο ήπαρ μπορεί να προκαλέσει σοβαρά προβλήματα υγείας, αυξάνοντας τον κίνδυνο για διαβήτη τύπου 2 και καρδιαγγειακή νόσο, ενώ μπορεί να οδηγήσει ακόμα και στο θάνατο.

Η παραμόρφωση του σχήματος της μεμβράνης είναι αποτέλεσμα έλλειψης μίας κυτταρικής πρωτεΐνης, της λαμίνης. Η θεωρία των ερευνητών είναι ότι η επαναφορά της λαμίνης σε φυσιολογικά επίπεδα θα διορθώσει την πυρηνική μεμβράνη.

Το παραπάνω αποτελεί, ωστόσο, μεγάλη πρόκληση. Μία ιδέα της Bochkis ήταν να χρησιμοποιήσει ιούς για να μεταφέρει τη λαμίνη. Οι επιστήμονες ήδη τροποποιούν ιούς για θεραπευτικούς σκοπούς. Το ήπαρ είναι επίσης εύκολο να στοχευθεί από έναν γενετικά τροποποιημένο ιό λόγω του ρόλου του στην απομάκρυνση τοξινών από τον οργανισμό. Αν το εγχείρημα αυτό στεφθεί με επιτυχία, τότε θα μπορούμε να διασφαλίσουμε ότι τα κύτταρα εκφράζουν μόνο τα απαραίτητα γονίδια.

Η Bochkis πιστεύει ότι ο μηχανισμός που παρατήρησε στα ηπατικά, ισχύει και για τα υπόλοιπα κύτταρα του οργανισμού. Μέσω αυτού ίσως είναι, επομένως, δυνατό να αναστραφεί η διαδικασία της γήρανσης των κυττάρων και σε άλλα όργανα του σώματος.

Βιβλιογραφία: University of Virginia