Η φυσική άσκηση μπορεί να επιβραδύνει την έκπτωση της λειτουργίας του εγκεφάλου στους ασθενείς με νόσο Alzheimer. Αυτό έδειξε μία πρόσφατη μελέτη της βιβλιογραφίας από προηγούμενες έρευνες.

Οι επιστήμονες εξέτασαν δεδομένα από 19 έρευνες που διεξήχθησαν μεταξύ των ετών 2002 και 2015 και περιελάμβαναν 1145 ασθενείς με παράγοντες κινδύνου ή διεγνωσμένους με νόσο Alzheimer. Το 90% των ερευνών αυτών ήταν τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες.

Οι περισσότεροι εθελοντές ήταν γυναίκες (71%) και η μέση ηλικία ήταν τα 77 έτη. Περισσότερο από το 50% των εθελοντών έκανε είτε αεροβική άσκηση είτε αεροβική άσκηση σε συνδυασμό με ασκήσεις αντίστασης. Οι υπόλοιποι εθελοντές έλαβαν τυπική θεραπεία χωρίς άσκηση.

Η αεροβική άσκηση περιελάμβανε γρήγορο περπάτημα, τρέξιμο, κολύμβηση, ποδηλασία και άλλες ασκήσεις που αυξάνουν τον καρδιακό ρυθμό και δυναμώνουν την καρδιά και τους πνεύμονες.

Κατά μέσο όρο, οι εθελοντές έκαναν μέτριας έντασης άσκηση 3.5 φορές την εβδομάδα, με τη διάρκεια της άσκησης να κυμαίνεται από 30 εώς 60 λεπτά. Σε κάποιες έρευνες τα προγράμματα άσκησης είχαν διάρκεια 8 εβδομάδες, ενώ σε άλλες πάνω από 6 μήνες.

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα των ερευνών η φυσική άσκηση, ιδιαίτερα αυτή που βελτιώνει τη λειτουργία του καρδιαγγειακού, προσφέρει σημαντικά οφέλη στη νόσο Alzheimer. Η μελέτη δημοσιεύτηκε στις 24 Ιανουαρίου στο Journal of the American Geriatrics Society.

«Παρατηρήσαμε στατιστικά σημαντικώς βελτιωμένες γνωστικές λειτουργίες στους εθελοντές που έκαναν φυσική άσκηση σε σχέση με την ομάδα ελέγχου που δεν ασκείτο», είπε ο Γκρέγκορι Πάνζα, επικεφαλής της μελέτης.

Η κατάσταση των γνωστικών λειτουργιών υπολογίστηκε στις περισσότερες έρευνες με το Mini-Mental State Exam (MMSE), ωστόσο χρησιμοποιήθηκαν και άλλες εξετάσεις. Εξετάστηκε η ικανότητα των εθελοντών να λύνουν προβλήματα και να επεξεργάζονται νέες πληροφορίες καθώς και η κινητικότητα, η ικανότητα να επιτελούν διάφορες δραστηριότητες παράλληλα και η μνήμη. Όλα τα παραπάνω θεωρούνται μέτρα της νοητικής οξύτητας.

Μία από τους συγγραφείς της έρευνας, ωστόσο, η Λίντα Πεσκατέλλο, δήλωσε ότι «Αν και η λειτουργία του εγκεφάλου βελτιώθηκε σε αυτούς που έκαναν φυσική άσκηση, στην ομάδα που δεν έκανε, οι νοητικές λειτουργίες παρουσίασαν έκπτωση. Η έκπτωση αυτή ήταν μη αναμενόμενη και τονίζει ακόμα περισσότερο τη σημαντικότητα των ευρημάτων μας».

Η προσθήκη ασκήσεων αντίστασης στην αεροβική άσκηση δεν φάνηκε να επηρεάζει τα αποτελέσματα.

Αυτή είναι η πρώτη έρευνα που δείχνει ότι η αεροβική άσκηση είναι πιο αποτελεσματική από τα υπόλοιπα είδη άσκησης, αναφορικά με τη διατήρηση των γνωστικών λειτουργιών σε ηλικιωμένους ασθενείς με αυξημένο κίνδυνο για νόσο Alzheimer.

Η φυσική άσκηση μπορεί να προκαλέσει αλλαγές στον εγκέφαλο. Μπορεί να επηρεάσει τους νευροδιαβιβαστές που σχετίζονται με την κατάθλιψη, το άγχος, το στρες και τη μάθηση. Βελτιώνει, κατά συνέπεια, τη διάθεση, την αντοχή στο στρες και τη λειτουργία του εγκεφάλου.

Τα μέχρι σήμερα δεδομένα υποστηρίζουν ότι η αεροβική άσκηση βοηθά στην πρόληψη της νόσου Alzheimer, ωστόσο χρειάζονται περισσότερες έρευνες προκειμένου να επιβεβαιωθεί αυτό. Τα δεδομένα δεν είναι ακόμα επαρκή.

Βιβλιογραφία: Medscape