Μεταξύ ανδρών με καρδιομεταβολικές νόσους, όπως ο διαβήτης, η στεφανιαία νόσος και το εγκεφαλικό επεισόδιο, αυτοί με αυξημένο φόρτο εργασίας έχουν αυξημένο κίνδυνο προώρου θανάτου, σύμφωνα με μία νέα έρευνα.

Ο αυξημένος αυτός κίνδυνος ήταν σχεδόν ίσος με τον κίνδυνο από το κάπνισμα, ακόμα και στους άνδρες που είχαν ένα υγιεινό τρόπο ζωής και καλά ρυθμισμένη αρτηριακή πίεση και διαβήτη.

«Η παρατήρηση ότι ο φόρτος εργασίας αυξάνει τον κίνδυνο θανάτου, ακόμα και στους άνδρες που έχουν κάποιο καρδιομεβολικό νόσημα αλλά έχουν περιορισμένους παράγοντες κινδύνου, συνιστά ότι η στόχευση των παραδοσιακών παραγόντων κινδύνου δεν μπορεί να αντιμετωπίσει επαρκώς τον κίνδυνο θανάτου που σχετίζεται με το φόρτο εργασίας», είπε ο Mika Kivimäki, συγγραφέας της έρευνας.

«Κάποιοι ασθενείς μπορεί να χρειάζονται διαφορετικές παρεμβάσεις, όπως για παράδειγμα διαχείριση του στρες, τροποποίηση της εργασίας ή μείωση του ωραρίου», είπε.

Η έρευνα βασίστηκε σε 7 ευρωπαϊκές μελέτες κοόρτης από το IPD-Work (Individual-Participant-Data Meta-analysis in Working Populations) consortium και δημοσιεύτηκε στο Lancet Diabetes & Endocrinology.

Στις γυναίκες με καρδιομεταβολικές παθήσεις, αλλά και στους άνδρες και τις γυναίκες χωρίς κάποια από τις παραπάνω, ο αυξημένος φόρτος εργασίας δεν σχετίστηκε με αυξημένο κίνδυνο θανάτου.

Ωστόσο, η μελέτη, σύμφωνα με τον Yulong Lian από την Κίνα, ενδέχεται να μην έλαβε υπόψη αρκετούς σημαντικούς προγνωστικούς παράγοντες που σχετίζονται με τα καρδιομεταβολικά νοσήματα. Επομένως τα αποτελέσματα ίσως δεν είναι τόσο ακριβή.

Για παράδειγμα, οι ασθενείς με καρδιομεταβολικά νοσήματα έχουν αυξημένη πιθανότητα να πάσχουν από ψυχολογικές διαταραχές, κατάθλιψη και αγχώδη διαταραχή. Οι ερευνητές δεν έλαβαν υπόψη παράγοντες όπως η κοινωνική απομόνωση, η μοναξιά, το bullying στο χώρο εργασίας ή την ανασφάλεια της εργασίας.

«Παρ’όλ’αυτά τα αποτελέσματα έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον και τονίζουν πόσο σημαντικός είναι ο περιορισμός του άγχους στην εργασία για τους ασθενείς με καρδιομεταβλικά νοσήματα», είπε ο Lian. Τόνισε επίσης ότι η έρευνα προσφέρει νέα στοιχεία σχετικά με τις διαφορές των δύο φύλων αναφορικά με τα καρδιομεταβολικά νοσήματα.

Ο φόρτος εργασίας στο διαβήτη και την καρδιακή νόσο

Αν και οι οδηγίες συνιστούν περιορισμό του φόρτου εργασίας στους ασθενείς με καρδιομεταβολικά νοσήματα, τα στοιχεία ερευνών είναι περιορισμένα, σύμφωνα με τον Kivimäki και τους συνεργάτες του.

Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν δεδομένα από 102.633 εθελοντές που είχαν λάβει μέρος σε 7 έρευνες του IPD-Work consortium στη Φινλανδία, τη Σουηδία και το Ηνωμένο Βασίλειο από το 1985 μέχρι το 2002 και είχαν συμπληρώσει ερωτηματολόγια αναφορικά με την εργασία τους.

Στην αρχή της έρευνας, 3441 εθελοντές είχαν κάποιο καρδιομεταβολικό νόσημα, συχνότερα διαβήτη (78.2%) αλλά και στεφανιαία νόσο (13.6%) ή ιστορικό εγκεφαλικού επεισοδίου (10.7%).

Η μέση ηλικία των ασθενών με καρδιομεταβολικά νοσήματα ήταν τα 48.3 χρόνια και το 57.4% ήταν άνδρες. Στους υπόλοιπους εθελοντές η μέση ηλικία ήταν τα 43.8 χρόνια και το 42.9% ήταν άνδρες.

Κατά τη διάρκεια της μελέτης, 3841 εθελοντές κατέληξαν.

Από τους 1975 άνδρες με καρδιομεταβολικά νοσήματα, αυτοί με αυξημένο φόρτο εργασίας είχαν 68% αυξημένο κίνδυνο θανάτου σε σχέση με τους υπόλοιπους άνδρες μετά από προσαρμογή για την ηλικία, το ιστορικό καπνίσματος, τα επίπεδα φυσικής άσκησης, την κατανάλωση αλκοόλ, το ΔΜΣ και τοην οικονομική και κοινωνική κατάσταση.

Ο αυξημένος κίνδυνος θανάτου από το φόρτο εργασίας ήταν σχεδόν συγκρίσιμος με αυτόν από το ιστορικό καπνίσματος και υψηλότερος από τον κίνδυνο που σχετίζεται με την υπέρταση, την υψηλή χοληστερόλη, την παχυσαρκία, τη φυσική αδράνεια και την υψηλή κατανάλωση αλκοόλ.

Επιπλέον, μεταξύ των ανδρών με καρδιομεταβολικά νοσήματα αλλά με περιορισμένους παράγοντες κινδύνου (δηλαδή άνδρες όχι παχύσαρκοι, με καλή φυσική κατάσταση, όχι καπνιστές, με φυσιολογική αρτηριακή πίεση και φυσιολογικά επίπεδα λιπιδίων), αυτοί που είχαν αυξημένο φόρτο εργασίας είχαν 2-6 φορές αυξημένο κίνδυνο πρόωρου θανάτου σε σχέση με του υπολοίπους.

Οι ερευνητές συμπέραναν ότι χρειάζονται περισσότερες έρευνες γιανα καθοριστεί αν ο συστηματικός έλεγχος και η διαχείρηση των εργασιακών παραγόντων, όπως ο φόρτος εργασίας, είναι απαραίτητα στους άνδρες με ιστορικό εγκεφαλικού επεισοδίου, στεφανιαία νόσο ή διαβήτη.

Η παρούσα έρευνα προσφέρει δεδομένα για την πρόγνωση των παραπάνω παθήσεων, καθώς και οδηγίες για την προσαρμογή του χώρου εργασίας ανάλογα με το φύλο του εργαζομένου, για την καλύτερη θεραπεία και διαχείρησή των.

Βιβλιογραφία: Medscape